کاش میآمد و از کوچه ما رد میشدآخر قصهی ما آنچه که باید میشدیا که من پیرو او میشدم و اهل ِ خدایا که او پیرو من میشد و مرتد میشد... يكي از قشنگ ترين و در عين حال دلهره آورترين صحنههاي غدير، آنجاست كه پيامبر فرمود به هر كسي که رفته، بگوييد برگردد. فكر كن، بعدِ يك مسير طولاني رسيدهای به جايي كه اميدي براي گذشتن نيست و تواني براي بازگشتن. تشنهای و دلتنگ، گرسنهای و دلتنگ، خستهای و دلتنگ. بعد يكي فرياد بكشد به هر كسي که رفته، بگوييد برگردد. آن وقت چشم باز كني و همه رفتهها را ببيني كه دارند، برميگردند. عشقِ رفته، رفيقِ رفته، بابايِ رفته، ما

تو آن غزلی که ترس به زبان آمدنت، منزویام کرده...

استاد حسین منزوی

روز تعطیل در خوابگاه همراه با تکرار چندباره چتر خیس و شیدایی

+ بچهها عیدتون مبارک :)

میجویمت میجویمتبا آنکه پیدا نیستی...میخواهمت میخواهمتهر چند پنهان میکنم... + حتی اگر نباشی، میآفرینمت؛ چونان که التهابِ بیابان، سراب را. + بوس از تو و جان از من، بازار چنین خوشتر؟!؟ + دلم گرفته... باور کن این دیگه شعر نیست! یکی از اثراتش هم اینه که هر چی مینویسم دوست ندارم و چند ساعت بعد حذفش میکنم.

چند دقیقه پیش از خونه دوستم اومدم. وارد اتاق شدم خیلی تاریک بود... قبل روشن کردن چراغ نگام خورد به جلوی مانیتور! یه موجود عجیب تیغدار رو به روی مانیتور بود. پیدا شدن جک و جونور تو خونه ما خیلی چیز عجیبی نیست ولی این یکی به طرز ناجوری بزرگ و چندش بود. پریشب خواب دیدم یه تمساح بزرگ رو اهلی کرده بودم بعد آخرای خواب وحشی شده بود و میخواست منو بخوره! (در جریانید که خزندگان نقش اول خوابای منن :/) گفتم یا خدا نکنه خواب ِ تعبیر شده؟ این چیه دیگه! جیغ بزنم بابام یا آنالیزور بیان! بعد گفتم نه مریم جیغ بزنم چیه! این لوس بازیا رو بذار کنار! محکم باش! هر چی هم باشه بزنی تو

یه جایی کیا راد نوشته بود "از دنیای بی تو بودن میترسم. از دنیای با تو موندنم میترسم." این جز تناقضات جالب بشریه! از اون جملههاست که من میتونم ساعتها بهش فکر کنم و به نتیجه نرسم :) حالا اصلا نمیدونم چرا با این شروع کردم. میخواستم بگم که پروژه تعطیلات تابستون داره برای من کم کم بسته میشه؛ یعنی شهریور ِ قصهی ما از اون شهریورای شلوغ و بدو بدو هست که باید سمینار نوشت و ارائه داد و بقیهش رو هم اگه خواب و کالیبر اجازه بده درس خوند. (سمینار جز درس خوندن حساب نمیشه! سمینار یه خریه که هیچ جا تو زندگی من طبقهبندی نمیشه! دیگه اجازه بدید داخل پرانتز کمت

تا تو افسون روزگار منی
وسعت کوچه باغها کم نیست...

حامد نصیری

+ دلم یه اینطور جایی میخواد :)

ساعت 8 سایت برای انتخاب واحد باز میشه! مدلشم دقیقا عین نونواییه! دیر بری بهت نمیرسه! باید عین عقاب منتظر باشی... وگرنه صبر ایوب میخواد به آموزش زنگ بزنی و به اون یارو مسئولش بفهمونی ظرفیت درس رو زیاد کنه! به اشد وضع خوابم میاد به پست گذاشتن متوسل شدم :/ مریم نخواب...تو میتونی... فقط 35 دقیقه دیگه طاقت بیار. نخواب مریم... مریم... مریم.

بی تو شهریور من نسخهای از پاییز است
سی و یک روز قرار است که ابری باشم...

و فردا پیش بهسوی تهران... یکی از غمانگیزترین کارای دنیا جمع و جور کردن و رفتنه! اما وقتی رفتی میبینی خیلی هم بد نبود :) رفتن از اون دسته کاراییه که فکرش از انجامش به مراتب سختتره!

فقط ساعت رو داشته باشید! همانا من از ساعت دو تا الان سر سکشنبندی و یه مشکل توی نرمافزار وُرد درگیر بودم و با کلهشقی تمام سماجت کردم و الان مشکل حل شد! با زدن یک گزینه!! قبول دارم اکثریت مشکلات بشر به خاطر جهلشه ولی اگه الان اولا دستم به طراح وُرد میرسید شک نکنید که چشماشو در میآوردم!!! دوما اگه تحصیلات تکمیلی باز بود قطعا انصراف میدادم :/ سوما یه خواستگاری داشتم قبلنا با درس خوندنم مخالف بود اگه دستم به این یکی میرسید و من عروس عجولی که دفعهی اولبدون چیدن گل، داد میزدم آرررررررری! :|